hit counter joomla

Adventskalender 2017: Kwetsbaar als een kind

adventskalender2017

bestel de kalender

Samen Verder ontvangen via e-mail?

Meld u hier aan!

samenverder

Door u te abonneren op de digitale versie van de SV helpt u om de kosten te drukken en de bezorglast te verminderen.

anbi logo

Bedevaart.

Eind september gingen Mijn man en ik mee met een zogenaamde zorgbedevaart naar Rome. Geregeld door de Vereniging Bedevaarten Nederland. Er gingen 14 mensen mee die een rolstoel nodig hadden, waaronder ik ook: lopen gaat steeds slechter de laatste jaren. En dus gingen er ook 14 “duwers” mee. En een arts, twee verpleegkundigen en een priester. En ook nog twintig meer valide bedevaartgangers, waaronder mijn man. Allemaal met de bus naar Rome, biddend en zingend op reis. Lied nummer 416 uit het nieuwe liedboek, door Wim en mij aangeboden, werd ons bedevaartlied, dat elke morgen bij het ochtendgebed in de bus uit volle borst werd gezongen door deze katholieke zusters en broeders. Daarbij bleek de arts wel heel vertrouwd met het lied: naast Wim dus nog een trouwe PKN-er!
Eenmaal in Rome na een driedaagse vermoeiende en prachtige reis, stond uiteraard ook de audiëntie bij de Paus op het Pietersplein op programma. Maar... de Paus had gehoord van onze tocht met zoveel zieke en hulpbehoevende bedevaartgangers en hij nodigde ons uit de audiëntie binnen te beleven. Samen met nog driehonderd anderen. Daar in die zaal konden we dus ook zijn preek horen. En die ging over lijden. Wat hij daarover te zeggen had, is de aanleiding voor dit stukje. Hij begon met: in ons midden zijn vandaag velen die lijden. (En hij wees ook naar ons). In de Kerk is vaak gezegd dat wij weliswaar lijden, maar dat Christus meer geleden heeft. Zusters en broeders, dat is niet waar. Dat weten we niet. Christus heeft ernstig geleden, dat is waar. En wij mensen lijden ook vaak ernstig. En ons lijden kan dan ook door Christus worden herkend. Als wij ons lijden aan Hem tonen, dan komt Hij juist daar ons tegemoet. Ons lijden wordt dan een plek om Christus in ons bestaan direct te ontmoeten. Lieve mensen van de PG Alkmaar, ik heb verder niet veel meer gehoord van zijn preek. Ik was zo ontroerd! Mijn pijn en moeite en afnemende mobiliteit... Een plek om Hem te ontmoeten! Niet alleen in de stilte, zoals ik in een abdij leerde. Ook in mijn lijden, dat ik voor het eerst ook zo durfde benoemen. Want ja, die eerste uitspraak van de Paus, nl. dat Christus meer dan ik geleden had, heeft ook mij altijd afgeremd om lijden ook echt lijden te noemen... En misschien ook u wel? Klagen mocht niet, laat staan jezelf in ziektes en dagelijkse pijn serieus nemen. Want 'Christus enz. ...'
De preek van deze Paus die ook voor veel PKN-ers een verademing blijkt te zijn, heeft me goed gedaan en bij het doorvertellen ook anderen. Ook u?
Tenslotte zijn we in Christus allemaal broeders en zusters van elkaar.
Vanuit die positie groet ik u van harte!

Jeanne Koelé-Kruijff.