hit counter joomla

Adventskalender 2017: Kwetsbaar als een kind

adventskalender2017

bestel de kalender

Samen Verder ontvangen via e-mail?

Meld u hier aan!

samenverder

Door u te abonneren op de digitale versie van de SV helpt u om de kosten te drukken en de bezorglast te verminderen.

anbi logo

Toppunt van barmhartigheid.

PetrusVorige keer had ik het over barmhartigheid. Daar wil ik deze keer nog even op doorgaan. Waarom? Omdat de gebeurtenissen in de laatste dagen voor Jezus’ dood gewoon erom vragen. Vooral de persoon Petrus geeft mij veel stof om over na te denken. Het zijn zijn daden, zijn uitspraken, zijn grofheid, zijn onbezonnenheid die mij in de jaren tachtig van de vorige eeuw deed besluiten om een boek van Jan Hoekendijk “Petrus, Apostel van de Hoop” te herschrijven alsof Petrus zelf aan het woord is. Ik heb er 2 jaren over gedaan. Het is nooit uitgegeven, omdat de oplage te klein zou zijn geworden. Maar Petrus is sindsdien een belangrijk voorbeeld voor mij geweest, omdat ik mij steeds afvroeg: “Hoe zou hij het hebben verwoord als hij die belangrijke gebeurtenissen zou hebben beschreven.” Ik kreeg een bijzondere kijk op hem. Waarin onderscheidde Petrus zich ten opzichte van de anderen?

Het zijn de gebeurtenissen welke volgden voor en na het Heilig Avondmaal waar Jezus zichzelf gaf als voedsel voor de mensheid. Om enkele voorbeelden te noemen: Petrus nam het op voor Jezus toen Hij zei dat Hij veel zou moeten lijden, waarop Jezus zei: “Ga weg Satan”, het slapen in de Hof van Olijven als Jezus juist vriendschap van zijn leerlingen verwacht, het afhakken van een oor van de knecht van de hogepriester, de waarschuwing van Jezus, dat Petrus Hem drie maal zou verloochenen in het bijzonder. Vooral de bangheid, de lafheid, de taal die hij sprak, zelfs erom zweerde. Arme Petrus, wat ben je diep gevallen.
Overkomt het ons niet ook wel eens als erom wordt gevraagd of wij nog wel geloven? Spreken wij dan ook niet woorden zoals: ‘Ik geloof wel, maar op mijn manier’. ‘Er is meer tussen hemel en aarde’. ‘Ik vind God wel in de natuur’, maar we vergeten dat wij Jezus in onze medemens moeten vinden. ‘Ik heb de kerk niet meer nodig’. Doen wij dan Jezus ook niet erg tekort? Weten wij het beter dan Hij?
Petrus was zich er diep van bewust dat hij Jezus had verloochend. Hij weende bitter. Ik denk maar zo, dat hij de eerste tijd met niemand erover heeft gesproken, zo diep schaamde hij zich. Wat zal hij blij en gelukkig zijn geweest dat hij na Jezus’ opstanding het weer goed kon maken met Jezus. Wat een liefde werd Hem betoond. Hij wist het antwoord wel op de vraag die hem later werd gesteld of hij Jezus liefhad. “Heer, U weet dat ik U liefheb.” Tot drie maal toe werd hem die vraag gesteld. En als klap op de ‘vuurpijl’ werd hij als eerste leider van de nieuwe Kerk aangesteld. Toppunt van barmhartigheid. Het zou voor iedereen gelden als hij of zij zou terugkeren naar die Jezus, dezelfde als toen. Gezegende dagen in de Goede week en met Pasen.

Henk Laarman