hit counter joomla

Adventskalender 2017: Kwetsbaar als een kind

adventskalender2017

bestel de kalender

Samen Verder ontvangen via e-mail?

Meld u hier aan!

samenverder

Door u te abonneren op de digitale versie van de SV helpt u om de kosten te drukken en de bezorglast te verminderen.

anbi logo

Kerken langs mijn kerkpad

Een tijdje geleden kreeg ik van Willem Riepma een boekje getiteld “Kerken in Noord-Holland”. Al bladerend en lezend moest ik denken aan mijn eigen kerkpad dat via diverse locaties liep van Gereformeerd, via Samen op Weg naar PKN. Mijn ouders hebben mij laten dopen in de Plantagekerk in Harderwijk. Enige jaren geleden is die kerk gesloten. Wij verhuisden daarna naar Edam waar wij kerkten in een kleine gereformeerde kerk aan een gracht, deze kerk is inmiddels gesloten. Wij verhuisden naar Beverwijk waar wij aanvankelijk in de Middelaarkerk kerkten, deze kerk is inmiddels gesloten. Daarna de Vredevorstkerk en later de Morgensterkerk in Heemskerk waar Marianne en ik op catechisatie en de GJV gingen, belijdenis deden en onze kinderen hebben laten dopen. Beide kerken bestaan nog met een sterk afnemend ledenaantal. De kerk in Westzaan waar ons huwelijk is ingezegend dient nog steeds als kerk. Na onze verhuizing naar Heiloo kerkten wij in de Noordergeestkerk, deze kerk is gesloten en daarna afgebrand. En nu kerken wij in de Vrijheidskerk. Ik denk dat een ieder van u zo zijn of haar eigen kerkpad kan lopen. Hopelijk denkt u nu niet, waar die Pastor kerkt gaat het zelden goed met kerken.

In het “Woord vooraf” stond iets wat mijn directe aandacht trok.
Kerken, de gebouwen, die het landschap en de stadsgezichten sieren.
Kerken, het deelnemen aan het gemeenteleven in en buiten het kerkgebouw.
Kerken die met veel liefde, inzet en betrokkenheid zijn gebouwd. Met een eigen geschiedenis bepaalt door tijd en omgeving. Met mensen die samen kerk zijn, gemeenten van Jezus Christus, gesteund door Gods nabijheid in hun werk, dat bijdraagt aan de komst van Zijn Koninkrijk. Kerken die met pijn in het hart worden gesloten, bepaalt door de noodzaak om als gemeente te overleven.
In de afgelopen jaren zijn er meer en meer kerken gesloten en er zullen in de toekomst kerken worden gesloten. Als PGA hebben we onze portie zeker gehad. De vraag die mij te binnen schoot was: Hechten wij zoveel aan kerken dat wij niet meer willen kerken en stoppen om aan het Koninkrijk te werken? Ik ben benieuwd naar uw eerlijke antwoord.
Willem, dank je wel! Hartelijke groet, Albert Kozijn