hit counter joomla

Adventskalender 2017: Kwetsbaar als een kind

adventskalender2017

bestel de kalender

Samen Verder ontvangen via e-mail?

Meld u hier aan!

samenverder

Door u te abonneren op de digitale versie van de SV helpt u om de kosten te drukken en de bezorglast te verminderen.

anbi logo

De tijd vliegt

Zeker als je ouder wordt dan ga je je realiseren dat het leven niet eindig is en dat wat je altijd nog gedaan had gewild niet meer tot je mogelijkheden behoort. We hebben daarom ook een speciaal pastoraat voor ouderen. Dat bereidt je voor op het afscheid van het leven en helpt je bij het je blijven aanpassen aan de veranderingen in kerk en samenleving.

Pastoraat voor de gemeenteleden die midden in hun gezinsopbouw zitten hebben we eigenlijk niet zo zeer. Voor hen gaat de tijd van de ene dag naar de andere. Juist in onze dagen word je door veel dingen opgeslokt. Zorg voor familieleden, de mantelzorg, de indeling en verandering op je werk, het samen delen van zorg voor huishouden en ieders carrière, de rol die je speelt als verkeersdeelnemer of gebruiker van openbaar vervoer, je positie als werknemer of zelfstandige, je rol als woningeigenaar of huurder, je lidmaatschap van de kerk. Alles slokt je op en vraagt je tijd.

Dat lidmaatschap van je kerk staat er niet voor niets als laatste. In de kerk staat de tijd immers stil. Daar gaat het niet over het leven van dag tot dag, maar daar gaat het over de eeuwigheid. De Bijbel begint bij de schepping van hemel en aarde en houdt pas op bij een nieuwe hemel en een nieuwe aarde die ooit komen zullen. We hadden ooit rustpunten in de samenleving. Elke zondag waren we vrij. Dan was er tijd om naar de kerk te gaan. Maar omdat er ook tijd moet zijn voor gezinsleven wordt een vrije zondag aangegrepen om eens extra samen te zijn met het gezin en bij iedereen even stil te staan. Een vrije zondag is ook niet meer vanzelfsprekend, er moet ook op zondag gewerkt worden en de bevrijding van de verslaving aan werk, inkomen en consumptie heeft de overhand op de bevrijding uit de slavernij van alles en iedereen die wat van je wil.

Er was binnen kerkelijke verband ook een beweging die elke dag een stille tijd had, een tijd waarop je je kon bezinnen op alles waar je mee bezig was, een tijd waarop je je eigen tijd even stil zette en voorrang gaf aan Gods tijd. Was je nog aan het werk voor de eeuwigheid, voor dat Koninkrijk van God dat zo voor het grijpen zou liggen.
Er zijn generaties geweest, en er zijn er nog, waar dagelijks bij de warme maaltijd uit de Bijbel werd gelezen. Het Nederlands Bijbelgenootschap heeft daarvoor zelfs een dagelijks leesrooster dat ook de Bijbelpassages geeft die meer inzicht bieden in de lezingen van de zondagse eredienst. Die rustpunten worden door steeds minder mensen gebruikt. Het meest intieme rustpunt is het gebed. Daar kijk je in je eigen hart wat daar leeft, oorlog of vrede, lijden of vreugde, je naasten of je eigen belang. Alles wat je beweegt kunt je in het gebed onder woorden brengen en leggen aan de voeten van de God die beloofde er te zullen zijn en waarvan je mag vertrouwen dat die met je meetrekt. De stille tijd die je had was de gelegenheid om dat gebed te doen. Ook voor het slapen gaan zou je daarvoor tijd kunnen maken. En samen met een partner kun je dan ook een eenheid vormen om samen tot God te gaan. “God geeft geen antwoord” heet het dan gemakkelijk. Maar het inzicht dat je in je zelf krijgt is onbetaalbaar, je bent immers naar zijn beeld geschapen en je mag jezelf ook kind van God noemen. Neem dus de tijd voor God, zeker in de komende weken.

Bas van der Bent