hit counter joomla

Adventskalender 2017: Kwetsbaar als een kind

adventskalender2017

bestel de kalender

Samen Verder ontvangen via e-mail?

Meld u hier aan!

samenverder

Door u te abonneren op de digitale versie van de SV helpt u om de kosten te drukken en de bezorglast te verminderen.

anbi logo

Mano à Mano februari 2017

De Stichting Mano à Mano is een christelijke organisatie die praktische hulp biedt aan de Dominicaanse Republiek (DR). Dat gaat dan in de vorm van aanleggen van waterleidingen en bouwen van latrines en huizen. Al enkele jaren was ik op de hoogte van dit werk via Wieke Wijntje Kingma.

Ik raakte steeds nieuwsgieriger naar dit ontwikkelingswerk waarbij ik mij ook afvroeg of alleen een financiële bijdrage niet voldoende zou zijn zodat dure reiskosten kunnen worden uitgespaard.
Dat is een optie want er is flink veel geld nodig om de doelstellingen te halen, maar aan de andere kant maakt zo'n reis de betrokkenheid een stuk groter.
Het samenwerken met zo'n grote groep mensen (we waren met 21 personen), waarbij alle neuzen één kant opstaan, maakte ook dat wij in korte tijd als broeders en zusters waren.
De mensen voor wie wij dit doen zijn heel dankbaar, eerst jegens God, maar vervolgens ook jegens de groep. Maar wij als groep zijn eveneens dankbaar; dat wij dit werk mogen en kunnen doen.

Voor de eerste keer ging ik mee. Er waren nog drie nieuwelingen, maar de meesten hadden alles al eens meegemaakt. Hoewel alles?
Op de heenreis hadden we op Schiphol drie uur vertraging wegens sneeuwstormen rond New York. Landingen op vliegveld JFK werden uitgesteld. Dit zorgde er voor dat wij de aansluiting misten en pas anderhalve dag later het volgende vliegtuig naar Santo Domingo konden boeken. Dat betekende twee nachten in New York verblijven. Er werd een niet al te duur hotel geregeld, midden in Manhattan. Het was koud. Daar hadden weinigen op gerekend en de volgende dag hebben sommigen alsnog een winterjas gekocht. (Werk-) handschoenen waren er wel en vele lagen zomerkleding hielden ons warm.
Nu we er toch waren hebben we 9/11 Memorial kunnen bezoeken, liepen we over Times Square en langs het Central Park, de TrumpTower en Empire State Building. Met de (gratis) pont over naar Staten Island, zodat wij een mooi uitzicht hadden op de skyline van New York en het Vrijheidsbeeld.
Dit was een onverwachte maar prima teambuilding-actie. Je leert elkaar goed kennen als je moet slapen in een vierpersoonskamer naast iemand die je net een dag eerder hebt leren kennen (geboekt uit budgettaire overwegingen).
Dan met vertraging naar ons uiteindelijke doel. Met de bus vanaf het vliegveld naar het basiskamp Los Anones. Doordat de wegen zo slecht zijn in het binnenland, stapten we over op een open truck, waar we op houten banken verder reisden, terwijl wij ons goed vasthielden. Van winters New York naar de groene binnenlanden van de DR bij een graadje of 30. Wat een overgang.
De volgende dag zijn we dan echt gestart. We hadden er zin in. De te bouwen huizen lagen in het dorp El Mango in een straal van 5 à 600 meter en lag op een half uur rijden met de truck vanaf het basiskamp, dwars door 4 riviertjes.
Het ingehuurde aannemersbedrijf (3 werknemers) had van te voren gezorgd voor al het benodigde materiaal ter plekke en de aanleg van het geraamte van de 8 huizen die gebouwd zouden worden.
Met eigen meegenomen hamer en zaag gingen we aan de slag in vier groepen. Elektriciteit voor gereedschap was er niet. Ook de thuiswonende kinderen hielpen mee. Sommigen waren al rond de 20 jaar, maar hadden geen werk.
Door de warmte was het belangrijk dat er flink water gedronken werd. Daar werd prima voor gezorgd vanuit het basiskamp. Die zorgden ook voor de lunch en het avondeten. We hadden niet te klagen. Zo ging dat zes dagen door. Ook 's zaterdags werd er gewerkt want de verloren dag in New York moest wel ingehaald worden.
's Zondags hadden we een kerkdienst in het basiskamp met de plaatselijke bevolking. De voorganger deed dat met veel enthousiasme en ons team leverde ook een bijdrage met veel gezang en ook een getuigenis van onze jongste medewerkster Willy. Mooi om mee te maken.
Vertalingen van Spaans naar Engels en van Engels naar Nederlands volgden elkaar snel op en andersom.
’s Middags een wandeling in de omgeving en diverse bezoeken aan gezinnen die eerder al in aanmerking waren gekomen voor hulp. Overal een hartelijke ontvangst. De mensen zijn arm maar dat maakt ze beslist niet somber. Dat merkten wij ook wanneer wij niet met de truck maar lopend teruggingen naar het basiskamp. Dat was meer dan een uur lopen maar onderweg had je veel meer oog voor de natuur en ook contact met de mensen die her en der woonden.
Na het weekend is er tot en met de woensdag gewerkt. Toen de huizen afgebouwd en 8 latrines (toiletten). Ook hield dokter Ramona haar tweewekelijkse spreekuur. Door vrijwilligers van onze groep werd zij daarbij flink geholpen.
Donderdag op de terugweg naar het vliegveld zijn we langs de kinderopvang van Compassion in Haina gegaan. Daar was een ontmoeting van kinderen met hun sponsor-ouders. Menig vrijwilliger draagt financieel bij in hun opleiding. Hierbij werden ook cadeaus overhandigd, dus al met al een blije bedoening.
De terugreis verliep zonder oponthoud en thuis begon het gewone leven weer.
Al met al een geweldige ervaring en voor herhaling vatbaar.
Jan Pannekeet

Wil je meer weten, kijk dan naar http://www.manoamanodomrep.nl/reisverslag-februari-2017

huis1huis2huis3huis4latrine1latrine2