hit counter joomla

Gesloten

geslotenvan 24 augustus t/m 10 september
is het kerkelijk bureau
gesloten


Samen Verder ontvangen via e-mail?

Meld u hier aan!

samenverder

Door u te abonneren op de digitale versie van de SV helpt u om de kosten te drukken en de bezorglast te verminderen.

anbi logo

Even voorstellen... (2)

Op een grauwe, regenachtige maandagmiddag rijd ik naar de Alkmaarse wijk de Hoef. De hoofdpersoon van deze maand is NYNKE PRINS-YNTEMA en samen met haar man Arnold woont zij sinds een paar jaar in een mooi appartement in deze wijk. Alles gelijkvloers en met de lift te bereiken. Alvast “voor later” als Nynke en Arnold niet meer zo goed ter been zijn als nu.

In de zomer van 1951 wordt Nynke in Utrecht geboren, als oudste telg van het gezin. Later krijgt zij nog een zusje. Vader Yntema werkt als accountant bij de Nederlandse Spoorwegen en wordt een paar keer overgeplaatst. Als Nynke zes jaar is verhuist het gezin naar Breda en als zij tien jaar is naar de Alkmaarse wijk Overdie. “Ik voel mij intussen wel een echte Alkmaarse”, zegt Nynke nu.
Vader is van Hervormde huize maar moeder is wat je noemt “niks”. Er wordt thuis dan ook niet veel aan geloofszaken gedaan. Toch gaat Nynke wel op catechisatie (bij ds. Boonstra), en neemt ze in die tijd elke week een blind meisje mee, bij wie ze thuis “er” ook niet veel aan doen maar dat toch graag meer van het geloof wil weten. “Het diaconale zat al vroeg in mij!”

Nynke gaat na de lagere school naar de HBS op de Paardenmarkt en daarna naar het HEAO. Daar is ze het enige meisje in de klas.
Als een vriendin haar meeneemt naar een optreden van het harmonieorkest “Soli Deo Gloria” tijdens een concours in Medemblik, blijkt bij dat orkest een erg leuke jongen trompet te spelen, nl. Arnold. Nynke is dan nog maar 18 jaar oud maar nadat ze twee jaar later slaagt voor haar examen trouwt ze met hem, naar eigen zeggen “vlug, vlug”. Vlug omdat haar ouders weer op het punt staan te gaan verhuizen, deze keer naar Culemborg. Nadat Nynke en Arnold getrouwd zijn werkt Nynke ruim zes jaar bij Eriks maar als dochter Annemieke in 1978 wordt geboren kan ze daar niet parttime werken en blijft ze thuis tot 1984. In 1980 wordt intussen ook zoon Paul geboren. Sinds tweeënhalf jaar hebben Nynke en Arnold tegenwoordig ook een kleinzoon, Luca, en is een tweede kleinkind op komst.

Na diverse parttime baantjes krijgt Nynke eind jaren ’80 een baan op de financiële administratie van Esdégé-Reigersdaal in Heerhugowaard. Daar zal ze blijven werken tot ze in 2017 met pensioen gaat. Niks doen is niets voor Nynke dus momenteel werkt ze daar weer twee ochtenden in de week als bewindvoerder voor cliënten van Esdégé-Reigersdaal. “Ik bekijk de dingen nu van de andere kant, vanuit de cliënt i.p.v. vanuit het bedrijf en kom grappige maar ook trieste dingen tegen. Het is mooi werk”, zegt ze.
Vanaf hun trouwen wonen Nynke en Arnold “op” Koedijk. Ze zijn een tijdje zoekende naar een gemeente, kerken in de Rekere en de Blije Mare, maar kiezen uiteindelijk voor de Vrijheidskerk. Daar is Nynke een aantal jaren diaken maar nadat haar moeder afhankelijk van veel zorg wordt, stopt ze een tijdje. Tegenwoordig is Nynke sinds een paar jaar opnieuw diaken en namens de diaconie bestuurslid en penningmeester van de Stichting Present. Deze stichting bemiddelt tussen zorgvragers en zorgaanbieders. Een woningbouwvereniging ziet bijvoorbeeld dat er ergens iets gebeuren moet en geeft dit dan door. Scholen bieden soms hulp aan, soms organiseren bedrijven teambuildingsuitjes etc. Ook gemeenteleden kunnen als groep hulp bieden. Vanuit Present begeleidt een vaste groep vrijwilligers de projecten.

Verder organiseren Nynke en Arnold samen met Ria Moser en Eina Tromp elk jaar het dagje-uit voor de ouderen van onze gemeente. Voorheen ging men een hele week op pad maar daar is de laatste jaren geen animo meer voor. De leeftijden zijn intussen ook wat verschoven: eerst gingen er zestigers mee, nu zijn de leeftijden aanzienlijk hoger. De laatste keer waren er zelfs drie mensen van vijfennegentig mee! Dochter Annemieke rijdt de bus en denkt actief mee over de bestemmingen.
Nynke speelt al vanaf 1982 fagot bij “Soli Deo Gloria” en is maar liefst twintig jaar penningmeester van de vereniging. Tegenwoordig helpt ze alleen nog bij het opmaken van de jaarrekening en de begroting.
Verder leest ze graag en gaat ze elk jaar op wintersport. Skiën in Frankrijk, schaatsen op de ijsbaan… “Het gaat allemaal wel wat trager en minder fanatiek”. Reizen is ook wel echt een hobby te noemen. Ze reist de hele wereld over, ze is alleen nog niet in Zuidoost-Azië geweest. Maar liever geen zonvakanties, een vakantie op Lanzerote laatst vond ze eigenlijk maar niks. “Ik ben een wintermens”.

Ik vraag of ze de gemeenteleden nog iets mee wil geven. Ze denkt even na maar zegt dan dat ze het jammer vindt dat sommige mensen bang zijn voor een functie in de kerk. Ze willen wel dingen doen maar geen ambtsdrager worden. “En die angst hoeft helemaal niet. Je hebt als gemeente toch echt ambtsdragers nodig!” Daar sluit ik mij natuurlijk van harte bij aan.
Als ik weer naar huis rijd is het droog. Ik zie zelfs al een paar zonnestraaltjes door de wolken heen breken. Bijna zomer...

Letty van der Graaf

p01
doneer 10