hit counter joomla
181113 Kerkbalans rectanle 300x250 animatie v1

Samen Verder ontvangen via e-mail?

Meld u hier aan!

samenverder

Door u te abonneren op de digitale versie van de SV helpt u om de kosten te drukken en de bezorglast te verminderen.

anbi logo

Even voorstellen …

Het KNMI heeft “code geel” gegeven en de stad ligt deze middag bedekt onder een wit dekentje. “Code wit” was vandaag misschien iets toepasselijker geweest. Maar als je een afspraak voor een interview hebt, laat je je niet tegenhouden door een beetje sneeuw.
Deze maand ben ik op bezoek bij Joop van Tiel. Joop en zijn vrouw Edith wonen al veertien jaar in een mooi appartement in Koedijk, met een prachtig uitzicht op en over het Noord-Hollands Kanaal. Ik zou hier uren voor het raam naar buiten kunnen zitten kijken …

Joop is een echte Alkmaarder, geboren en getogen in onze mooie stad. In 1940 ziet hij het levenslicht in de Steijnstraat. Hij heeft dan al een anderhalf jaar oudere broer en krijgt later nog een broertje, nl. Bert. Bert zal een trouw bezoeker van de Blije Mare worden maar helaas overlijdt hij in 2014.
Joop is nog heel klein als het gezin verhuist naar de Schermerweg. Hij zal hier tot zijn zesentwintigste jaar blijven wonen, daarna verhuist hij naar het Luttik Oudorp, boven de naaimachinewinkel van de fa. Hildering, waar Joop dan werkt als naaimachinemonteur.

Na de kleuterschool op de Oudegracht gaat Joop naar de Kon. Wilhelminaschool in de Doelenstraat en vervolgens naar de Ambachtsschool aan de Bergerweg om het metaalvak te leren. Na het eindexamen is hij echter nog te jong om te gaan werken dus doet hij nog een jaar alleen praktijk en bouwt een straalmotor die het nog doet ook. “Leren lag me niet, met mijn handen werken ging veel beter”, zegt Joop. Na dat extra jaar gaat hij werken bij de machinefabriek van de fa. Scheppers, een bedrijf dat garage-apparatuur levert. Eerst in de fabriek en later in de buitendienst om olie-, vet-, en persluchtapparaten te installeren bij garages. Als hij geen zin meer heeft om de hele week van huis te zijn, solliciteert hij bij de fa. Hildering en wordt daar dus aangenomen. Hij wordt uit zestien sollicitanten gekozen, naar eigen zeggen voornamelijk vanwege het feit dat zijn ouders lid van de kerk zijn, hij komt dus uit een goed nest.

Het werken aan naaimachines ligt hem goed en hij heeft ook veel schoolnaaimachines in onderhoud. Met de opkomst van de elektronische naaimachine beginjaren 2000 wordt het werk wel minder leuk. “Elektronica lag mij niet zo”, zegt Joop nu.
De naaimachinewinkel zit tot 1973 op het Luttik Oudorp, dan neemt Joop de winkel over en verhuist hij naar de Boterstraat, middenin het centrum. Als hij eind jaren zeventig via de winkeliersvereniging (WBA) Edith leert kennen komt zij bij hem in de winkel werken en na twee jaar samen te hebben gewoond, trouwen ze. Van de drie zonen woont er één in Amerika, één in Schoorl en één in Burgervlotburg.

Het hebben van een eigen zaak betekent lange werkdagen, zes of soms zelfs zeven dagen per week. “Maar we hebben het altijd met plezier gedaan”. Als Joop met pensioen gaat, kan hij de winkel en inventaris gelukkig goed verkopen en is er meer tijd voor hobby’s. Hij wordt in Koedijk bestuurslid van de Vereniging van Eigenaren en ontdekt dat hij biljarten een heel leuke bezigheid vindt. Met een groepje mannen biljart hij nog steeds een paar keer per week, zowel in de recreatiezaal van het appartementencomplex Zonnehof als in de Rietschoot in Koedijk.

Joop en Edith gaan graag op vakantie met de caravan maar maken ook graag mooie cruises. Verder zit Joop met plezier achter de computer. Van boeken lezen houdt hij niet maar de krant wordt wel intensief gelezen. En ’s avonds kijkt hij o.a. naar het nieuws en volgt hij de sport op televisie.

Tijdens Joops werkzame jaren staat de radio vaak aan maar tegenwoordig luistert hij zelden nog naar muziek en hij bespeelt zelf ook geen instrument. Als jonge jongen speelt hij weliswaar enkele jaren bij de drumband van Soli Deo Gloria maar daarna hangt hij zijn trommel aan de spreekwoordelijke wilgen.

In zijn jeugd kerkt Joop in de Grote Kerk en de Kapelkerk maar als de Trefpuntkerk gebouwd wordt, gaat hij daarheen. Na de sluiting van deze kerk kerken Edith en hij zowel in de Blije Mare als in de Vrijheidskerk maar kiezen uiteindelijk voor de Vrijheidskerk omdat ze zich daar meer op hun plaats voelen. “Eigenlijk hoopten we dat veel meer mensen uit Oost daar ook heen zouden gaan”, zegt Edith. “Maar dat bleek toch niet zo te zijn …”, vult Joop aan. Binnen de Vrijheidskerk is Joop regelmatig actief. Als er ergens een (technische) klus te doen is, kan men hem bellen. Na de sluiting zet hij het glas-in-loodraam van de Goede Herder uit de Trefpuntkerk in een frame met verlichting achter het glas-in-lood en hangt dit op in de Vrijheidskerk. Voor de luidklok uit de Trefpuntkerk maakt hij een console van plexiglas en deze staat nu naast het orgel. Tastbare herinneringen.

De nieuwe wijkstructuur zien Joop en Edith met vertrouwen tegemoet, ze noemen het een “goede zet” en hopen op meer betrokkenheid van de gemeenteleden. “Betrokkenheid” is een woord dat vaak genoemd wordt tijdens interviews. Men wil graag betrokken gemeenteleden. Mensen die meeleven en meedenken en waar nodig de handen uit de mouwen willen steken. Joop en Edith zijn beiden zulke mensen, al jarenlang. Ik hoop oprecht dat zij dit ook nog heel lang mogen blijven!

Letty van der Graaf

A3 poster Adrian Snell 14 april klein

Klik hier voor een vergroting.
Bestel hier kaarten.


alpha


p01
doneer 10