hit counter joomla
181113 Kerkbalans rectanle 300x250 animatie v1

Samen Verder ontvangen via e-mail?

Meld u hier aan!

samenverder

Door u te abonneren op de digitale versie van de SV helpt u om de kosten te drukken en de bezorglast te verminderen.

anbi logo

Even voorstellen...

Op een zonnige, winderige vrijdagmiddag fietste ik naar de Vogelbuurt in Alkmaar Noord.
Deze keer voor een interview met Letty van der Graaf-Wester. Nu eens andersom: Letty is deze keer aan de beurt om aan u/ jullie voorgesteld te worden, dus nu mocht ik de vragen stellen in plaats van Letty, die dat sinds het ontstaan van deze rubriek altijd bij anderen doet.
Tijdens de koffie stak Letty al van wal, want ze heeft heel wat te vertellen. Ze is geboren op 21 september 1957 in Veendam, woonde toen met haar ouders in bij haar opa en oma en verhuisde toen ze 5 maanden oud was naar Veenendaal.
Haar broertje Frits werd 5 jaar later geboren, een echte kwajongen volgens Letty.

In 1969 verhuisde het gezin Wester naar Alkmaar. Alkmaar, die stad stonk naar “kaas”, dacht Letty indertijd dus dat was niet leuk.
Het gezin ging tijdelijk wonen aan de Hobbemalaan en verhuisde in 1970 naar de Oudorperpolder. In Alkmaar begon Letty haar middelbare schoolperiode eerst op de Mavo. Wiskunde was niet haar ding, daarop bleef ze twee keer zitten. Na 3 jaar Mavo werd de stap gemaakt naar de Leao. Taal spraak haar aan en met name de Nederlandse taal. Haar opstellen werden altijd voorgelezen en dat vond ze niet altijd leuk. Haar leraar Nederlands vond de school voor journalistiek wel wat voor haar en wilde per se dat ze daarheen ging maar Letty wilde niet helemaal naar Utrecht om te studeren. Ze wilde aan het werk.

Na school ging Letty eerst een paar maanden werken als composer typiste en daarna 2 jaar als ponstypiste bij Stoel van Klaveren. “Ponstypiste”, een beroep dat veel jongeren nu niet meer zullen kennen. Daarna heeft ze nog 10 jaar op de afdeling Bevolking (later Burgerzaken genoemd) bij de gemeente Alkmaar gewerkt. Dat was in de tijd dat Alkmaar Noord werd gebouwd. Een drukke baan en nog geen computers, alle paspoorten werden bijvoorbeeld nog met de hand geschreven.
In 1981 is Letty met René getrouwd, ze had inmiddels in haar eentje al een huis op de Vogelweg gekocht, en zoals dat in die tijd heette, ook al een “uitzet” compleet. Letty leerde René kennen bij Youth for Christ en binnen een jaar trouwden ze want samenwonen was in die tijd geen optie.

Martijn werd in 1985 geboren, Marinke in 1988 en Anne in 1989.
Het huis aan de Vogelweg werd te klein en ruim 25 jaar geleden is het gezin verhuisd naar de Havikweg. Als je kinderen naar de basisschool gaan dan moet je zelf ook actief worden vond Letty. Zo werd ze overblijfmoeder, zat ze 12 jaar in de ouderraad en 1 jaar in het schoolbestuur en deed ze veel administratieve klusjes voor de Koningin Julianaschool, later “Oranjehof”. In 2000 begon ze als vrijwilliger in de mediatheek op het Stedelijk Dalton College. Nadat een collega overleed kreeg ze daar een vaste aanstelling. Naast het werk in de mediatheek beheert ze ook de Facebook pagina van school, zit ze in de websiteredactie, in de ontwikkelgroep “Goed Gedrag” en in een klein groepje “Signaleren zorggedrag”. René werkt ook nog. Hij schrijft computerprogramma’s voor voornamelijk de chemische en petrochemische industrie.

Letty vindt het Dalton College een heel leuke school. De pubers zijn vaak heel direct. Tegenwoordig moeten kinderen veel presteren in deze maatschappij. Ook de jeugd zelf legt de lat voor zichzelf steeds hoger. “Het werken met jongeren houdt mij ook weer scherp” zegt ze. Natuurlijk hebben we ook nog over hobby’s gesproken. Het kerkenwerk noemt ze een bijzondere hobby, maar daar zijn er meer van in onze gemeente! Verder kijkt ze graag televisie, met name naar Jinek of Pauw maar ook programma’s als “Boer zoekt vrouw”, “Heel Holland bakt” en “Wie is de mol?” zijn favoriet. Maar zingen en schrijven doet ze allerliefst. Dat zingen vertaalt zich bij haar in het actief meedoen in het koor van “Amazed!” (voorheen “Explosion”) en tegenwoordig zingt ze af en toe mee met “Collage” in de zondagse vieringen.

Bijzonder is dat ze geen hekel heeft aan vergaderen, daarin is ze wel een uitzondering op de regel. Voor wat betreft het meedoen in de gemeente/kerk staat Letty haar vrouwtje!
Als het gesprek daarover gaat, komen er verschillende functies naar voren: ze is ze secretaris van de diaconie en van het Sectieteam in Noord en maakt deel uit van het Moderamen en de Kerkenraad. Daarnaast helpt ze ook met het koffieschenken op zondagochtend. Haar hart gaat het meest uit naar de diaconie. De nieuwe structuur die er aan gaat komen ziet ze met vertrouwen tegemoet. Wat zou ze de Protestantse gemeente Alkmaar nog mee willen geven?

Deze vraag ontlokte gelijk een aantal spreuken, zoals die van een Visje-poster: “God roept niet de bekwamen maar bekwaamt de geroepenen” (en “geroepen” zijn we volgens haar allemaal). En naar Prediker: “Wie altijd maar wacht op gunstige wind, komt nooit tot zaaien. En wie altijd maar wacht op beter weer, komt nooit tot maaien”. Tot slot, met het oog op alle nieuwe ideeën en plannen in deze tijd, een Chinees gezegde: “De persoon die zegt dat het niet kan moet de persoon die het aan het doen is niet voor de voeten lopen”. Probeer gerust nieuwe dingen.

Met deze spreuken in mijn hoofd stapte ik weer op mijn fiets.
En dacht bij mijzelf: “Een bijzondere vrouw die Letty, een bijzondere diaken ook”.

Gerard Kluft

A3 poster Adrian Snell 14 april klein

Klik hier voor een vergroting.
Bestel hier kaarten.


alpha


p01
doneer 10