hit counter joomla

Gesloten

geslotenHet kerkelijk bureau is gesloten van 20 december tot en met 3 januari.

181113 Kerkbalans rectanle 300x250 animatie v1

Samen Verder ontvangen via e-mail?

Meld u hier aan!

samenverder 300

Door u te abonneren op de digitale versie van de SV helpt u om de kosten te drukken en de bezorglast te verminderen.


 

anbi logo

 

privacy 895556

Geloofsbeleving

Kijken, luisteren, lopen, dansen, stilworden... dat wat je ziet en ervaart toelaten in je hart, in je ziel. Dat alles deden we 5 oktober op de Vacaredag in de Bergkerk in Amersfoort. Met alle aanwezigen dansten we, onder leiding van Riëtte Beurmanjer, met onze handen op de woorden uit één van de psalmen.
Vacare is het platform voor meditatief leven van de PKN (www.protestantsekerk.nl/vacare)

“Meditatie is geen doel. Het is een middel tot meditatief leven. Dat is leven in verbondenheid met alle leven vanuit de Bron van het leven. Dat is leven vanuit openheid en aandacht. Dat is leven en laten leven, loslaten en toelaten. Dat is leven in vrijheid, geestelijke vrijheid. Een woord daarvoor uit de spirituele traditie is vacare, dat is vrij zijn.”(woorden van de website van Vacare).

Geloven is zoveel meer dan alleen woorden, het heeft ook alles met beleving te maken. Dat ervaarden we op deze dag. We werden in de lezingen uitgenodigd om ons te verdiepen in het belang van aandachtig leven, met oog voor het wonder van de schepping.
Met ruimte voor verschillende vormen van geloofsbeleving.
Daarvoor was ’s middags alle ruimte door het deelnemen aan een van de workshops.
Zelf deed ik mee aan bibliodans, onder leiding van Riëtte Beurmanjer.
We kregen het verhaal van Maria en Martha aangereikt. Een bekend verhaal, waarbij beide vrouwen vaak tegenover elkaar worden gesteld. Alsof het je dienstbaar maken, zoals Martha, vanzelfsprekend beter is dan het luisteren naar de woorden van Jezus, zoals Maria deed. Luisterend en bewegend leefden we ons in, in Martha en Maria. Het actieve en contemplatieve raken beiden aan verlangen naar verbondenheid met de ander en met de Bron van leven.

LabyrintEen andere bewegende manier om je weg te zoeken is het lopen van het labyrint. Het eigene daarvan is, dat het je brengt bij het middelpunt, je kunt niet verdwalen. In het lopen van het labyrint kun je bezig zijn met je eigen unieke levensweg en wat je daarin tegenkomt aan hoop, wanhoop, liefde, obstakels... Je kunt onderweg stil staan, om je heen kijken, je laten raken door wat je voelt, ziet, in vertrouwen, dat de weg, die je gaat, je zal leiden.
Ik citeer uit labyrint Westerlee: “Het labyrint komt in vrijwel alle culturen voor”.
De oudste bekende afbeeldingen van labyrinten zijn zo’n 6000 jaar oud en stammen uit het Neolithisch tijdperk, op eilanden in de Middellandse en Aegeïsche Zee. In de huidige tijd is de weg door het labyrint voor talloze mensen een metafoor voor hun levenspad. In het echte leven kent ons pad immers ook de nodige – verwachte en onverwachte – wendingen. Met het lopen van een labyrint doen we dat als het ware na. De vorm van het labyrint geeft vertrouwen dat je je kern (je bestemming) ook echt kunt bereiken.”
De Vacaredag in de Bergkerk gaf met woord en beweging, met luisteren en stil worden, met verwondering en aandacht ruimte aan alle deelnemers. Met respect voor ieders eigenheid en met eerbied voor het wonder van Leven, dat we ontvangen.

Marijke Geerse

kerstwandeling2019kl

peuterkerk

13 oktober Peuterkerk: Jona


 

23 juni Peuterkerk Meisje, sta op!
doneer 10