hit counter joomla
KB GIFbanner

Samen Verder ontvangen via e-mail?

Meld u hier aan!

samenverder 300

Door u te abonneren op de digitale versie van de SV helpt u om de kosten te drukken en de bezorglast te verminderen.


 

anbi logo

 

privacy 895556

Even voorstellen..

In deze coranatijd gaat alles anders dan gepland, ook interviewen voor Samen Verder. Afspraken worden verschoven en van gezellig bij de mensen langsgaan is nu geen sprake. Gelukkig vind ik een gemeentelid uit Noord bereid om via beeldbellen wat vragen te beantwoorden, namelijk Annelies Schipper-Zijp.

In 1989 wordt Annelies in een Alkmaars ziekenhuis geboren en ze krijgt de namen Elisabeth Maria, vernoemd naar haar beide ouders. Haar vader werkt als machinebankwerker in een fabriek en haar moeder geeft na Annelies’ geboorte haar werk in een wasserij op, zoals in die tijd nog heel gebruikelijk.

Als Annelies tweeënhalf jaar is, krijgt ze een zusje, Carin. Later zal blijken dat Carin een verstandelijke beperking heeft en dit drukt uiteraard een stempel op Annelies’ jeugd. “Veel aandacht ging naar haar”.
Officieel zijn ze thuis Rooms-Katholiek maar niet erg praktiserend. Annelies gaat wel naar de R.K. basisschool de Hoeksteen, later de Regenboog genoemd, doet haar eerste H. Communie omdat dat nou eenmaal zo hoort en zingt acht jaar bij het kinderkoor van de Mariakerk.

Na de lagere school gaat ze naar de havo op het Jan Arentsz en ze wil daarna verpleegkunde gaan studeren maar ze zakt voor haar eindexamen en doet het laatste jaar opnieuw op het Horizon College. Met haar havodiploma alsnog op zak volgt ze een opleiding Pedagogiek maar na een half jaar stopt ze hiermee. “Ik was achttien en hier eigenlijk nog te jong voor”, zegt ze nu. “Ik moest leraren op basisscholen gaan observeren en hen vertellen wat ze fout deden”. Annelies stapt over op de opleiding Sociaal Pedagogisch Werk, richting Kinderopvang en rondt deze versneld af. Via een uitzendbureau heeft ze her en der werk maar ze neemt op een gegeven moment toch een soort tussenjaar. Annelies is intussen op zichzelf gaan wonen maar als haar huisbaas zijn huis wil verkopen, moet ze op zoek naar andere woonruimte. Die vindt ze gelukkig bij Pieter en Ank Bais.

Na nog een half jaar de opleiding Voeding en Diëtetiek te hebben gevolgd, komt Annelies via een re-intregratiebureau terecht bij haar huidige werkgever, nl. Fiolet Taaltrainingen in Schagen. “Ik kreeg daar de kans om dingen te leren. De directeur zelf leerde me allerlei administratieve dingen en ik ben er nog steeds trots op dat hij zoveel tijd in mij stak”. Tegenwoordig combineert Annelies het administratieve werk met de functie van onderwijsassistent.

In 2008 leert Annelies Robin Schipper kennen. Ze werkt op dat moment als huishoudelijke hulp bij zijn opa en deze opa vertelt haar dat hij een leuke kleinzoon heeft die eigenlijk nooit uitgaat. “Dat is toevallig”, antwoordt Annelies hem bij wijze van grap, “ik ga ook nooit uit”. Opa krijgt zijn zin: er wordt een date geregeld en de spreekwoordelijke vonk springt op een gegeven moment zowaar over. In 2016 trouwen Robin en Annelies en in 2018 wordt hun prachtige zoontje Luca geboren. Bredero zei het al: “Het kan verkeren”...

Annelies komt met onze gemeente in contact als zij op een dag door een klasgenootje wordt meegenomen naar een jongerenviering in Delta. Ze blijft deze vieringen bezoeken, wordt uitgenodigd voor DeltaVoices en leert dwarsfluit spelen, gaat naar de avonden van SOAP (nu CJV), gaat met de jongeren mee naar Taizé en doet belijdenis. Tot de geboorte van Luca maakt ze deel uit van de werkgroep Eredienst in de Blije Mare. Tegenwoordig draait ze mee in het crèchegebeuren en doet ze mee met de themalunches voor jong-volwassenen. “Het is mooi om zo samen dingen over het geloof te kunnen delen”, zegt ze. Ze zit met andere jonge moeders in een “moeder-app” en nodigt regelmatig andere “oudere jongeren” bij haar thuis uit voor het spelen van spellen. “Bijna al mijn vrienden zijn van de kerk”.

In 2009 gaat Annelies mee met een diaconale jongerenreis vanuit de PGA naar Moldavië. Ze blijft daarna contacten in Moldavië onderhouden en gaat zelf met een andere organisatie (Zending over Grenzen) nog meerdere keren terug. Als Zending over Grenzen uit het gebied vertrekt, richt ze met de lokale voorzitter daar de stichting Hope and Future op. We collecteren in onze kerk regelmatig voor deze stichting, die onder andere voedselpakketten voor de allerarmsten samenstelt en gevulde schooltasjes aan schoolkinderen uitdeelt.

Met een zoontje van net twee heeft Annelies haar handen thuis uiteraard behoorlijk vol. Tijd voor hobby’s is er dan ook niet echt. Ze houdt niet van televisiekijken en ook niet van boeken lezen. “Af en toe een tijdschrift”, zegt ze. In de auto staat de radio op Radio NL, thuis worden vooral kinderliedjes gedraaid.

Annelies heeft niet echt een boodschap of zo om de lezers van Samen Verder mee te geven maar ze mist de wekelijkse kerkdiensten en hoopt dat de gemeente snel weer samen kan komen.
Daarin is ze beslist niet de enige, dat is duidelijk. Tot die tijd zullen we onze contacten op andere manieren moeten onderhouden: via Facebook, de mail, de post, de website, de telefoon, Samen Verder... En beeldbellen natuurlijk. Werkt prima. Maar ik kom toch liever bij de mensen thuis...

Letty van der Graaf

Kerk onlinenoord    <-- klik -->    zuid


 

peuterkerk

29 maart Peuterkerk:
De goede herder
g
aat niet door i.v.m. het coronavirus


doneer 10
/* */