hit counter joomla
KB GIFbanner

Samen Verder ontvangen via e-mail?

Meld u hier aan!

samenverder 300

Door u te abonneren op de digitale versie van de SV helpt u om de kosten te drukken en de bezorglast te verminderen.


 

anbi logo

 

privacy 895556

Coronaweerspiegelingen.

In deze vreemde tijd zijn er voor mij twee woorden die als het ware een extra lading krijgen. Dat zijn “geloven en vertrouwen”. Woorden die, naar gelang de context, op verschillende manieren kunnen worden uitgelegd en gebruikt. Woorden waarvan de betekenis sprekender wordt in een tijd waar veel zaken anders lopen dan voor de crisis en het nieuwe “normaal” meer en meer vorm en inhoud krijgt. Woorden die ook met elkaar verbonden zijn.

Een paar betekenissen op een rijtje. Als we vertrouwen, hopen we met zekerheid ergens op. We vertrouwen op God, op anderen en we vertrouwen ons zelf. Dat vertrouwen is een innig en vast geloven. Geloven op zich is het voor waar houden van iets op gezag van een ander, het vertrouwen in de waarheid van iets. Maar ook het “er aan moeten geloven” het iets ondergaan en natuurlijk ons menen en denken “ik geloof het wel” als we iets opgeven.
Ik heb het gevoel dat deze woorden in deze crisistijd een grotere rol spelen dan voorheen. We worden op ons zelf terug geworpen en daardoor min of meer gedwongen de betekenis van deze woorden te herijken en nieuw leven in te blazen in het “nieuwe normaal”. Een paar voorbeelden. Vertrouwen we die medeklant in de supermarkt die maar niet op 1,5 meter wil blijven? Hebben we nog vertrouwen in de toekomst en in die van onze kinderen en hun kinderen? Vertrouwen we de overheid die voor duivelse dilemma’s staat? Geloven we de media die ons overlaadt met informatie en beschouwingen? Geloven we nog in God en vertrouwen we nog op Hem? Vertrouwen we ons zelf nog? Of geloven we het wel? Het leven kan niet meer voluit gevierd worden en de dood lijkt terrein te winnen. Angst als tegenovergestelde van geloof en vertrouwen, gedwongen afwezigheid daar waar aanwezigheid zo noodzakelijk is.

Een ding is zeker, de afgelopen en de komende periode zullen hun sporen nalaten op velerlei gebied. We moeten er aan geloven. Al was het alleen maar in de wijze waarop we onderling contact leggen en onderhouden, binnen en buiten onze gemeente. Kerkdiensten via de kerkomroep en Facebook, elkaar spreken via de PC, vele telefonische contacten enz.. Hulde aan iedereen die daar tijd en energie steken. De techniek biedt vele mogelijkheden, maar kan er niet voor zorgen dat ik zorgeloos mijn kleindochter in de armen kan nemen of dat we bij elkaar op bezoek kunnen gaan. Naast alle bekende technische mogelijkheden heeft God iets in ons gelegd wat een vanzelfsprekend onderdeel uitmaakte van het “vroegere normaal”. De mens werd geschapen naar Zijn beeld; God heeft de mens nodig en de mens heeft God en elkaar nodig. Die behoefte aan samenzijn is essentieel en kan niet door technisch vernuft worden vervangen.

Bij het vinden van antwoorden op alle problemen die in deze tijd opdoemen spelen vertrouwen en geloof een sleutelrol. We hebben nooit een PC of mobieltje nodig gehad om in contact te komen met God. Die mogelijkheid is als het ware ingebakken in ons zijn, in de wijze waarop wij werden geschapen. In het oude en in het nieuwe normaal, waren, zijn en blijven wij wie we mogen zijn. We mogen geloven en er op vertrouwen dat Hij die is, die was en die komen zal, de God van alle tijden, ons nabij is en ons in staat stelt elkaar nabij te zijn. De Heer zegene en behoede jullie.

Albert Kozijn

Kerk onlinenoord    <-- klik -->    zuid


 

peuterkerk

29 maart Peuterkerk:
De goede herder
g
aat niet door i.v.m. het coronavirus


doneer 10
/* */