hit counter joomla

Gesloten

geslotenhet kerkelijk bureau is gesloten van 21 december tot 4 januari 


 

KB GIFbanner

Samen Verder ontvangen via e-mail?

Meld u hier aan!

samenverder 300

Door u te abonneren op de digitale versie van de SV helpt u om de kosten te drukken en de bezorglast te verminderen.


 

anbi logo

 

privacy 895556

Even voorstellen...

Ze woont inmiddels alweer 8 maanden met heel veel plezier in haar appartement in Noord-Scharwoude maar blijft onze gemeente trouw. Ik ben vandaag haar vijftigste bezoeker. De lift naar de tweede verdieping is even een dingetje, ik ben niet gauw bang in liften maar deze vind ik toch wel een beetje eng. Op de terugweg neem ik wel de trap…
Op een miezerige herfstdag ben ik op bezoek bij Trijnie Bakker.
Terwijl zij voor koffie met gevulde speculaas zorgt, bewonder ik haar verzameling clowntjes, een uit de hand gelopen hobby. Ze is nou eenmaal gek op het circus.

Vader Bakker is tuinder en woont samen met zijn blinde broer in Opperdoes als hij een huishoudster zoekt en ook vindt. Hij vindt haar zo aardig dat hij in 1950 met haar trouwt en op 5 oktober 1951 wordt Trijnie geboren in het ziekenhuis in Hoorn. Vijfenhalf jaar later krijgt ze een broertje maar hij wordt niet erg oud, als hij negenveertig is overlijdt hij.

De familie Bakker is praktiserend Nederlands Hervormd en in Opperdoes gaan in die jaren de (in diverse varianten) gereformeerde kinderen naar de christelijke lagere school maar de hervormde naar de openbare. “Samen op Weg” is dan nog ver weg in Opperdoes.
Op de kleuterschool weet Trijnie al wat ze later worden wil: juf. Na de mulo in Medemblik vindt haar vader het helaas niet nodig dat ze gaat studeren dus gaat Trijnie aan het werk. Ze heeft diverse administratieve banen, o.a. bij een makelaars-/assurantie-/administratiekantoor en een plasticlasbedrijf maar ook staat ze aan de lopende band bij de chipsfabriek in Broek op Langedijk en heeft daar heel veel plezier. Maar als Trijnie eenentwintig is, en dus volwassen, gaat ze alsnog naar de KLOS in Alkmaar. De directeur helpt haar met het aanvragen van een studiebeurs en ze vindt een kamer op de Melis Stokelaan. In 1976 krijgt Trijnie haar eerste baan als kleuterjuf op “Het Baken” in Sint-Pancras. Er zullen nog veel scholen volgen, vijfentwintig maar liefst; ze werkt zowel als vaste dan wel als invalkracht in het regulier onderwijs maar ook op de zmlk en mlk school en de mytylschool. Leuk detail: op “de Alk” is Trijnie enige tijd de vaste vervanger van Petra Kool…

Trijnie trouwt in 1978 en in 1980 wordt dochter Francisca geboren, in 1983 Joke en in 1985 Rieneke. Helaas eindigt het huwelijk na ruim zeventien jaar in een scheiding. Inmiddels zijn er vijf kleinkinderen.
In 2007 komt er door een burn-out ook een einde aan het staan voor de klas maar stilzitten is niks voor Trijnie. Een ieder die haar kent zal dat onmiddellijk beamen…

Door de jaren heen geeft Trijnie gymlessen, werkt ze als remedial teacher, op de administratie van drie scholen in Castricum en de laatste jaren geeft ze taallessen aan mensen met afasie en aan een Syrische vrouw en helpt ze in een Repair-café in het Hoefplan en bij “De Stern” in Schagen, een dagcentrum voor mensen met niet-aangeboren hersenletsel. Door corona ligt dat nu helaas allemaal stil.

Wat niet stilligt is Trijnie’s enorme betrokkenheid bij alles wat met ons milieu te maken heeft. Als meisje van acht staat ze al op de tractorwagen om oude kranten op te halen, haar moeder maakt in die tijd van oude kledingstukken weer nieuwe en haar oom is een van de eerste biologisch-dynamische tuinders en een grote inspiratiebron voor Trijnie.
Zevendertig jaar lang spaart ze aluminium maar nu kan dit gewoon bij ons plastic afval om gerecycled te worden. Plastic doppen spaart ze nog steeds en alles altijd voor het goede doel. Trijnie geeft ook voorlichting op scholen, in buurthuizen, bij verenigingen en voor iedereen die haar uitnodigt. Ze schrijft zelfs mails naar leden van de Tweede Kamer.

Momenteel is Trijnie erg bezig met (te veel) verpakkingen en ze laat prompt wat voorbeelden aan mij zien. Waarom zit er een hengsel aan een emmertje yoghurt? Waarom verpakken we bloemen in plastic met een laag papier? Waarom zijn er twaalf soorten verpakking nodig voor een doosje met achtentwintig kleine pleisters? Het zijn vragen die Trijnie bezighouden en als het aan haar ligt, ons allemaal. Ze is daarnaast ook druk bezig met het vinden van oplossingen voor diverse energieproblemen en ze pakt dat heel serieus aan. “Iemand moet het doen”, zegt ze.

Naast al deze activiteiten mag Trijnie ook graag speelgoed maken en repareren achter de naaimachine, ze laat een “begrippenslang” van allerlei stukjes stof zien als voorbeeld.

Trijnie is niet alleen heel handig, ze is ook heel sportief. Schaatsen, roeien, badmintonnen, dansen, wandelen, fietsen, zwemmen, ze doet het allemaal door de jaren heen. De laatste jaren vooral die laatste vier. Helaas zit het dansen er nu even niet in.
Net als ik houdt Trijnie erg van lekker eten maar niet van koken. “Ik lust eigenlijk alles wel”, zegt ze, “behalve spruitjes. En oesters, die eet ik ook niet”.

In de Blije Mare helpt Trijnie bij alles wat er zoal op haar pad komt. Zo is ze al jaren betrokken bij het koffieschenken en kun je altijd een beroep op haar doen voor praktische zaken. Wel vindt ze het jammer dat ze niet iedereen meer bij naam kent. Als Jorrit in het voorjaar filmpjes van gemeenteleden op Facebook zet, waardeert ze dit bijzonder.

Trijnie voelt zich thuis in onze kerk en hoopt voor de toekomst dat we eensgezind zullen blijven en dat de jeugd kan opgroeien in een schone wereld. “Mijn drijfveer komt vanuit Gods mooie schepping”, zegt ze. “En de woorden van Jezus: “Wat je voor een ander doet, doe je voor Mij”, zijn de speerpunten van mijn geloof”.

Mooie woorden om het interview mee af te sluiten. Ik krijg nog even een rondleiding door haar appartement en samen gaan we naar beneden want ik heb nog een enorme vuilniszak met plastic doppen in de auto staan. Mét de trap…

Letty van der Graaf

Kerk onlinenoord    <-- klik -->    zuid


 

doneer 10