hit counter joomla
20543 adv 198x123 3

Samen Verder ontvangen via e-mail?

Meld u hier aan!

samenverder 300

Door u te abonneren op de digitale versie van de SV helpt u om de kosten te drukken en de bezorglast te verminderen.


 

anbi logo

 

privacy 895556

Even voorstellen...

Zelden word ik bij binnenkomst zo enthousiast begroet als vandaag. Hond Elva wil duidelijk als eerste even aandacht maar dat is geen probleem. Op deze druilerige februaridag ben ik op bezoek bij Marja Ligterink. In Noord kennen veel gemeenteleden haar van de mooie foto’s en zelfgeschreven gedichten die ze op Facebook plaatst en sinds Pinksteren is ze weer opnieuw ouderling in de wijk. Alle reden voor een nadere kennismaking dus.
Marja wordt in 1958 geboren in een Nederlands Hervormd arbeidersgezin in De Meern (bij Utrecht). Na haar komen nog twee dochters.

Thuis zijn ze niet heel streng in de leer maar er wordt wel regelmatig uit de Bijbel gelezen en gebeden en Marja gaat graag naar de Zondagsschool, catechisatie en de activiteiten die door de kerk georganiseerd worden in het gebouwtje “de Ark”. “Ik woonde daar op een gegeven moment ongeveer”, zegt ze. Alhoewel gegrond in een degelijke christelijke opvoeding, noemt Marja zichzelf ook erg intuïtief en op zoek naar het transcendente aspect van het geloof. “Ik had mij waarschijnlijk ook wel thuis gevoeld in een Rooms-Katholieke kerk”.

Na de “School met de Bijbel” in De Meern gaat Marja naar de Havo in Utrecht en met haar diploma op zak vertrekt ze naar Tilburg om daar aan de Academie voor Mens en Arbeid te studeren en op kamers te gaan. “Ik wilde toen al graag mensen helpen”, zegt ze. In Tilburg volgt Marja belijdeniscatechisatie met nog 2 andere meisjes maar ze doet uiteindelijk belijdenis in haar eigen kerk in De Meern. Ze krijgt een tekst van Paulus mee: “Niet dat ik het reeds verkregen heb maar ik jaag ernaar” en noemt deze tekst nog steeds heel toepasselijk.

In 1980 krijgt Marja een baan als loopbaanadviseur bij het Nederlands Instituut voor Beroepskeuzebegeleiding in Haarlem en gaat daar ook op kamers wonen. Inmiddels heeft ze in die tijd via een gemeenschappelijke vriendin Geert Bruijnes leren kennen. Geert heeft dan net de Zeevaartschool afgerond en gaat varen dus de eerste drie jaar van hun relatie gaan er veel brieven over en weer. In 1982 gaan ze samenwonen in de Jan van Goyenstraat in Alkmaar. Na eerst een jaar te hebben samengewoond trouwt ds. Kila hen en in 1986 wordt dochter Anne geboren, gevolgd door dochter Lotte in 1989. Inmiddels is er ook een kleinzoon van een paar maanden.

In Alkmaar valt het Marja op dat er best veel ruimte is binnen de kerk. Je mag buiten de kaders denken, dogma’s loslaten en vragen stellen en dat bevalt haar erg. Een jaar na de geboorte van Lotte wordt bij Marja de diagnose ME gesteld. Chronische vermoeidheid en de dreiging van een burn-out liggen helaas regelmatig op de loer.

Geert en Marja verhuizen in 2001 naar hun huidige huis in de Vroonermeer en in die tijd gaat het bedrijf waar Marja voor werkt failliet. Marja is het werk daar sowieso wel een beetje zat en besluit het roer om te gooien. Ze gaat de deeltijd-PABO doen en vindt werk als docent Nederlands en remedial teacher op het Jan Arentsz in Alkmaar. Ze is zelfs nog een jaar tevens remedial teacher op een basisschool in Heerhugowaard. In 2010 stort ze helaas min of meer in en een depressie blijft niet uit. Er volgt een periode van therapie en weer opkrabbelen maar tot haar schrik wordt ze toch afgekeurd.
In die tijd heeft ze veel aan de opleiding hypnotherapie die ze ooit volgde.

In 2011 volgt Marja een opleiding Verlies- en Rouwbegeleiding aan de Hogeschool voor de Geesteswetenschappen in Utrecht. In die jaren wordt ze ook voor de eerste keer ouderling in onze kerk. Vanuit “de Zwaan” start ze in 2017 samen met iemand anders het Steunpunt Verlies en Rouw. Hier komen mensen bijeen die iemand verloren hebben om samen dingen te delen en met hun verlies om te leren gaan. Marja omschrijft het zo: “Ik ben zelf door woestijnen gegaan maar ik ben nu een woestijngids geworden”. Ze vertelt me over een mystieke ervaring in haar leven, een ervaring die nooit meer weg is gegaan.

Bij het maken van haar foto’s heeft ze veel oog voor detail en is ze altijd op zoek naar het juiste licht. Dat licht probeert ze ook in mensen te zien. “Ik wil de liefde van God uitstralen, tekens van hoop laten zien”. Deze liefde toont ze via de beelden van haar foto’s, de woorden van haar gedichten maar ook door het zingen van liederen bij het Laatkoor. De teksten van Huub Oosterhuis spreken haar met name bijzonder aan. “Ik wil in beelden contact maken met God, vanuit daar voel ik licht”, zegt Marja. “De gedichten die ik schrijf geven mij steun, ik krijg de woorden door”.

Ze wil de lezers van Samen Verder graag de tekst uit psalm 8 meegeven waarin staat dat de mens bijna goddelijk is gemaakt en met heerlijkheid en luister gekroond. “We maken onzelf vaak te klein”.
Het gesprek met Marja vandaag duurt een paar uur. Het gaat ook over dingen die wij niet altijd goed kunnen vangen in woorden, zaken waarover wij in onze kerk ook niet erg gewend zijn te spreken. De ruimte in deze rubriek is ook veel te klein om hier dieper op in te gaan maar ik weet zeker dat Marja altijd bereid is tot een gesprek hierover. Dat zou zomaar eens heel verrassend kunnen zijn...

Letty van der Graaf

Kerk onlinenoord    <-- klik -->    zuid


 

doneer 10