hit counter joomla

Samen Verder ontvangen via e-mail?

Meld u hier aan!

samenverder 300

Door u te abonneren op de digitale versie van de SV helpt u om de kosten te drukken en de bezorglast te verminderen.


 

anbi logo

 

privacy 895556

Mijn verliezer hangt aan ’t kruis

Wát een sportzomer ligt achter ons! Het EK, de Tour de France, de Giro, de Vuelta, de Olympische Spelen, de Paralympics, Roland-Garros, Wimbledon, US Open! Uitzonderlijke prestaties van Sifan Hassan, Harrie Lavreysen, Annemiek van Vleuten, Niek Kimmann, Shanne Braspennincx, Kiran Badloe, de hockeyvrouwen, Larissa Klaassen en Tristan Bangma met hun piloten. Winnaars zijn het, allemaal! Ze worden vorstelijk onthaald en koninklijk onderscheiden (als ze al geen lintje hadden…). En nog meer glorie: Max Verstappen haalt Lewis Hamilton in; Tom du Moulin hervindt zichzelf; de geblesseerde Fabio Jakobsen wint weer sprintétappes; Anouk Vetter wordt tweede in de zevenkamp; Kristin Wildt krijgt eindelijk een olympische medaille; de eerste plek voor de dubbelvier; Chantalle Zijderveld wint knap zilver op de 50 meter vrije slag! En het gaat maar door! Voor sportliefhebbers een gouden tijd!

Maar verreweg de meeste sporters krijgen geen lauwerkrans. Zij verlaten het sportveld of parcours met een bedrukt gezicht. Ze misten een plank en kwamen ten val. Ze lagen al binnen luttele seconden uitgeteld op de judomat. Ze misten het doel of kregen tijdens hun spel een hartstilstand. Ze kwamen als team of ieder voor zich punten tekort. Of ze werden al vóór hun strijd onderuitgehaald door het coronavirus. En wat te denken van al die fanatiekelingen die maandenlang getraind en getraind hebben en die de olympische limiet nét niet haalden? Soms secondenwerk…

Ach, de verliezers werden vlak na hun debacle nog wel even geïnterviewd – ‘Hoe voel je je nu? Waardoor ging het, denk je, mis?’ Tranen werden breeduit in beeld gebracht… – maar ze verdwenen allemaal snel achter de coulissen. En wij blijven achter in oranjegekleurde straten die opeens een trieste aanblik boden. Het had zo mooi kunnen zijn, maar the party was over…
Wat vooral bij mij binnenkwam was de leegte achter de Afghaanse vlag die bij de opening van de Paralympische Spelen werd binnengebracht. De twee Afghaanse atleten die zouden deelnemen, taekwondoka Zakia Khodadadi en discuswerper Hossain Rasouli, konden Tokio niet bereiken. Zij moesten vluchten, omdat de Taliban sneller dan verwacht Kaboel hadden ingenomen.
Ja, soms haalt de werkelijkheid je in: al je dromen liggen dan in duigen.

Dit kan eenieder van ons overkomen. Je hoeft er geen atleet voor te zijn… Kijk maar naar onze eigen struikelpartijen en hink-stap-sprongen door het leven! Soms ligt de lat gewoon te hoog voor je… En is de evenwichtsbalk te smal…

Wat ik de sterkte van God vind is diens voorkeur voor de zwakke. Hij staat aan de kant van de verliezers. Hij druipt met hen af. De breuken en blessures zijn Hem niet vreemd. Integendeel. Als mensen (uit)vallen, valt Hij mee, ook als ze de plank missen. Hij is deelgenoot van allen die wegvluchten, uit hun land, uit hun comfortzone of door hun nederlaag. Ja, Hij is bij allen die geen mogelijkheid hebben om te vluchten. Hij staat tussen de achterblijvers, de overwonnenen, die mensen die gediskwalificeerd zijn, omdat ze te laat waren of geen kracht meer hebben. De tranen van de verliezers heeft ook God in zijn ogen.
Dat dit zo is, weet ik, zie ik, als ik naar het kruis kijk, waaraan Jezus hangt. Zó is God! Solidair met allen die lijden, met allen die een zware gang te gaan hebben. Hij kent de pijn en weet van onze nederlagen. Jezus laat daar zien wie God is: vol medelijden. Hij is één met alle verliezers. Op Golgota hangt de grootste verliezer aan het kruis. Hij draagt geen lauwerkrans maar een doornenkroon. Hij krijgt geen plak maar slaag. Hij gaat knock-out door alles te delen waartegen wij moeten opboksen.
Omdat we dit zien – dat God zo vol medelijden is – geef ik mijn verzet tegen God en mijn twijfel over Hem op. Ik capituleer voor Hem en, ziende naar het kruis, verzoen ik mij met Hem: ‘Als God zó is, dán mag Hij mijn God zijn!’ Hierdoor hangt niet alleen de grootse verliezer aan het kruis, maar daarenboven ook mijn verlosser: Hij doet mij weten, dat ik met al mijn gebreken en tekortkomingen, met mijn nederlagen en verdriet, tóch niet aan de verliezende hand ben. Ik loop immers aan de hand van de Verliezer die door God gekroond werd met heerlijkheid. Ik, brekebeen, faal, maar mag er in Gods ogen, gebutst en wel, helemaal zijn. Dit geldt voor ons allen die de wedloop van het leven lopen en struikelend de finish proberen te bereiken. We halen met Hem allemáál de limiet!

Nielspeter Jans

Kerk onlinenoord    <-- klik -->    zuid


 

doneer 10