hit counter joomla

Gesloten

geslotenvan 24 augustus t/m 10 september
is het kerkelijk bureau
gesloten


Samen Verder ontvangen via e-mail?

Meld u hier aan!

samenverder

Door u te abonneren op de digitale versie van de SV helpt u om de kosten te drukken en de bezorglast te verminderen.

anbi logo

Een gezegend 2018

Allereerst, ook namens de Nielspeter en Sibilla, van harte een gezegend, gezond en verwachtingsvol 2018. Ongeveer dezelfde woorden die ik schreef in het voorwoord van het januari nummer van Samen Verder in 2017. Woorden opgeschreven met diezelfde intentie als een jaar geleden, namenlijk “Dat het u goed gaat” in het jaar waaraan we net begonnen zijn.

In de laatste weken van december leven we toe naar een nieuw begin, elk jaar weer. Een kort stukje historie, wellicht al lang bij u bekend. Onze Germaanse voorouders, die doorhadden dat de zon niet meer boven de horizon uitkwam en gespannen zaten te wachten op het langer worden van de dagen, vierden het begin van hun Joelfeest rond 22 december: een datum die door keizer Constantijn de Grote later met christelijke bedoelingen werd vastgelegd op 25 december. De data waarop wij vieren zijn vastgelegd bij de invoering van de Juliaanse kalender in 45 v. Chr., tegen het einde van de zestiende eeuw gevolgd door de Gregoriaanse kalender.

En dan het fenomeen van de nieuwjaarswensen, de gangbare wensen voor het nieuwe jaar, dat zowel zalig, vrolijk, gelukkig, gezond als gezegend mag worden. Wensen die hand in hand gaan met legio goede voornemens die gedurende de eerste weken van het nieuwe jaar een soort afvalrace lijken te houden. Meestal zijn we daar zo half februari weer van verlost. Wellicht wat sarcastisch maar waar gegeven de realiteit van alle dag, of misschien die van elk jaar.

Trek ik het bovenstaande in een pastorale context dan zou je kunnen zeggen dat als wij anderen met nieuwjaar iets toewensen, we ons ook zouden moeten realiseren welke rol wij zelf in de vervulling van die wensen kunnen spelen. Misschien worden die wensen dan wat minder vanzelfsprekend geuit omdat we zelf de daad bij het woord moeten voegen. Daadwerkelijk een bijdrage leveren aan datgene wat wij die ander toewensen. Als we ons dat realiseren dan kunnen we ook onderkennen welke impact ons gedrag, onze houding, onze woorden en daden op anderen kunnen hebben. Zowel in het positieve als in het negatieve. En dat beseffende geeft het ons de liefde en de wijsheid om bij te dragen aan het welzijn van die ander. Onderstaand gedicht lijkt afgeleid van één van mijn favoriete teksten uit de Bijbel, 1 Cor. 13: 1-13. Graag wil ik dit voorwoord hiermee afsluiten.

Geloof in de liefde.

Geloof in de liefde
die met kracht overwint
en iedere dag
met een glimlach begint.

Geloof in de liefde
die 't goede beschijnt
en eeuwig blijft stralen
zelfs als de aarde verdwijnt.

Geloof in de liefde
die alles wil zijn
een geschenk uit de hoge
tussen voorspoed en pijn

Geloof in de liefde
die haar gaven deelt
in het dagelijks leven
getuigt van Zijn beeld.

Geloof in de liefde
die alles vergeeft
die met gouden draad
het vredeskleed weeft

Geloof in de liefde
die ´t zelfverwijt verjaagt
en zonder klagen
de schuld van anderen draagt

Geloof in de liefde
volg hoopvol Zijn baan
Hij kent de wegen
waarlangs je zult gaan.

Geloof in Zijn liefde
die jullie verbindt
ontvang dan Zijn zegen
blijf altijd Zijn kind.

Want…. geloof, hoop en liefde
als kern van ´t bestaan
is een zeker weten
dat God met ons zal gaan.

Auteur: Cobie Verheij-de Peuter

Gods zegen, Albert.