hit counter joomla
Kerstwandeling

Gesloten

geslotenvan 21 december t/m 7 januari
is het kerkelijk bureau
gesloten


Samen Verder ontvangen via e-mail?

Meld u hier aan!

samenverder

Door u te abonneren op de digitale versie van de SV helpt u om de kosten te drukken en de bezorglast te verminderen.

anbi logo

Uniek levensverhaal.

Ieder mens heeft een eigen, een uniek levensverhaal. Dat is wat ik zo boeiend vind in contacten met mensen. Zowel persoonlijk, als in mijn werk als geestelijk verzorger in het ziekenhuis. Om echt contact te hebben met elkaar is er de bereidheid nodig om je beiden open te stellen daarvoor en om echt te luisteren.

Zoals het gedicht van Leo Buscaglia verwoordt:

Luisteren is niet altijd gemakkelijk en vanzelfsprekend. Wel alleszins de moeite waard. Immers, ieder mens gaat haar, zijn eigen weg in het leven. In mijn gesprekken in het ziekenhuis, kom ik in gesprek over het levensverhaal van de ander. Waarbij ik op dat moment een stukje mag meelopen.
Als je terecht komt in het ziekenhuis, lijkt het een plek, waar je de weg niet kent. Waar angst en wanhoop je kunnen overvallen… Angst voor de toekomst… Wanhoop, omdat je het even niet meer weet.

Luisteren en met vragen de ander helpen om grip te krijgen op wat er gebeurt, kan dan helpend zijn.
En vooral… Niet weglopen van het verdriet en de pijn. Er bij durven blijven, soms met woorden, soms zonder woorden…

Er kan ruimte zijn om dat te verbinden met het grote Verhaal van God, die een weg gaat met mensen. Ik stel soms de vraag: is er een verhaal, dat u aanspreekt in de Bijbel? En wie bent u dan in dat verhaal?
Zo had ik een gesprek met iemand, die direct zei: “ja, het verhaal van Ruth spreekt me aan. Ze gaat een onbekende weg en toch durft ze zich toe te vertrouwen aan en God, die haar vreemd is".
En we kregen een gesprek over bang zijn onderweg. Over vertrouwen, je toevertrouwen aan…
Mogelijk heeft u, die dit leest ook een lievelingsverhaal of persoon uit de Bijbel, die u aanspreekt. Waar u zich soms mee verbindt. Dat kan je helpen op je eigen unieke levensweg. Immers de verhalen van toen gaan over mensen, die net als wij hun weg gaan met allerlei verschillende ervaringen. En daarin troost en steun zoeken bij de Eeuwige, die het beloofd heeft: “Ik ben, ik zal er zijn”.

In de groep “KinK” waren we het afgelopen seizoen bezig met de pelgrimspsalmen. Het leverde mooie beelden en gesprekken op van ieders weg als pelgrim door het leven.
Op mijn pelgrimstocht naar Santiago “fietsten” verschillende liederen met me mee. De kracht en troost van Psalm 121 sprak toen een eigen taal bij het ervaren en zien van de Pyreneeën. Het zien van de schitterende natuur maakt me klein en kwetsbaar. Tegelijkertijd raakt het in mij het grote wonder van leven, dat we ontvangen van de Schepper.
Ik eindig met de woorden van deze Psalm:
“Ik sla mijn ogen op naar de bergen, van waar komt mijn hulp? Mijn hulp komt van de Heer, die hemel en aarde gemaakt heeft.”

Marijke Geerse

Foto: Fisterra, mei 2012