Vrijheidskerk - vieringen

Zondag 7 december - Tweede advent
Jesaja 11:1-10 en Matteüs 3: 1-12
Jesaja ziet, hoe moeilijk de tijd voor hem ook is, uit dorre stronken een nieuwe scheut opkomen. We lezen het mooie visioen van de wolf naast het lam, de panter bij een bokje. Samen gaat, wat niet samen kan gaan. En een kleine jongen zal ze weiden. Jesaja wordt graag gelezen in de adventstijd, omdat wij er een directe verwijzing naar de komst van Jezus in lezen. Maar hier wordt gedoeld op een andere koning: Hizkia. Johannes roept met een beroep op deze profetie mensen op zich te bekeren. Hij wil de weg vrijmaken voor de messias Jezus. Om die weg te bereiden moet er dus iets met ons gebeuren. De profetie klinkt ook in deze tijd.

Zondag 14 december 2025 – derde Advent
Jesaja 35: 1-10 en Matteüs 11:2-11
Vandaag gelooft Johannes er blijkbaar niet meer in; vanuit de gevangenis laat hij vragen of Jezus wel de messias is, of dat we iemand anders moeten verwachten. Het antwoord van Jezus komt uit Jesaja: het dorre land zal zich verblijden. De paradijselijke woestijn blijkt een begaanbare weg te worden.

Donderdag 25 december – Eerste Kerstdag
Jesaja 52:7-10 en Johannes 1:1-14
Jesaja vertelt over de vreugdebode, die vrede aankondigt en goed nieuws brengt. Johannes brengt het kerstverhaal, afwijkend van het kerstverhaal zoals we dat kennen: geen stal, geen kribbe, geen herders. Maar terug naar het grondbeginsel: een scheppingsverhaal, waarin we Genesis 1 opnieuw terughoren, maar dan anders. In het begin was het woord. Woorden die in dat eerste scheppingsverhaal een wereld opriepen. Kunnen ze dan ook een beetje geluk oproepen?
We kijken en luisteren in de dienst naar de musical ‘De koekenbakkers van Caprese’, waar uiteindelijk ook goed nieuws komt, hoewel de dominee eerst nog niet helemaal weet hoe ze de boodschap van ‘een beetje geluk’ moet overbrengen deze Kerst. Het zal dus toch goedkomen.

Woensdag 31 december, 15.15 uur, vesper oudjaarsdag
Numeri 13:1-3, 25-33
In dit bijbelgedeelte worden verkenners uitgestuurd om het land te verkennen, waar het volk naar onderweg is. Eigenlijk verkennen zij de toekomst. Al is die voor ons niet te kennen, toch zijn we daar ook wel mee bezig. En dat heeft alles te maken met de ervaringen die wij hebben opgedaan. Nu we weer een jaar samen afsluiten, is het goed daar eens bij stil te staan: op welke manier kijken wij naar de toekomst?

Zondag 4 januari 2026 – Epifanie
Jesaja 60:1-6 en Matteüs 2:1-12
In Jesaja wordt voorspeld dat volken naar Jeruzalem zullen komen, kamelen ook. Dat lijkt dan mooi in overeenstemming met het andere verhaal, dat altijd op Epifanie (de verschijning van Christus) wordt gelezen: de wijzen uit het oosten, die de ster volgen. Misschien is dat wel te vaak gedaan: het Oude Testament lezen alsof het daarin al steeds gaat over wat wij als Christenen nu geloven. Het is wel een mooi beeld: dat die stad van vrede eindelijk eens écht stad van vrede zal zijn en mensen over de hele wereld verenigt. En daar valt zeker ook de hele verschijning van Christus mee samen. Een mooi beeld om het nieuwe jaar mee in te gaan!

Zondag 11 januari 2026 – doop van Jezus
Jesaja 42:1-7 en Matteüs 3:13-17
Jesaja spreekt veel over de dienaar. Hier staat hoe die eruit moet zien. Niet zo gek, dat wij daar Jezus in herkennen. Uit Matteüs lezen we over de doop van Jezus. Daar verschijnt ineens een duif. Een teken dat er meer aan de hand is dan de mensen zomaar kunnen zien. Iets dat de weg wijst.

Zondag 25 januari 2026
Jesaja 49:1-7 en Matteüs 4:12-22
Jezus roept zijn eerste leerlingen. Waartoe worden wij geroepen, voelt u zich wel eens geroepen? En heeft u dan het gevoel dat u het ook kunt, of wordt er te veel van u gevraagd? Vragen om eens over na te denken als wij volgelingen van Jezus willen zijn.